Żaden człowiek nie był tak nierozerwalnie związany ze splątanymi przeznaczeniami ras terran, protosów i zergów, jak Sarah Kerrigan. Potężne zdolności psioniczne, niezrównana odwaga, wyostrzony zmysł taktyczny oraz zabójczy trening w walce wręcz i użyciu broni strzeleckiej pozwoliły Kerrigan na szybkie wybicie się w szeregach konfederackich duchów.
Mroczne siły połączyły swe działania, by narzucić jej wolę Nadświadomości, lecz ta sama odwaga i nieustępliwość, które wykazała jako duch, a później jako buntowniczka walcząca z Konfederacją, sprawiły, że przejęła kontrolę nad tym obcym bytem. Teraz to Kerrigan stoi na czele Roju i dowodzi niezliczoną armią potwornych stworzeń, których jedynym celem jest wymazać ludzkość z sektora Koprulu.
Sarah Louise Kerrigan odkryła potęgę swojego uśpionego psionicznego daru będąc małą dziewczynką. Niewinny napad dziecięcego gniewu na rodziców skończył się dla jej matki rozległym wylewem krwi do mózgu i straszną śmiercią. Jej ojciec przez nastepne lata powtarzał tylko jedno: „Widziałem jak jej głowa pęka”. To potworne wydarzenie zaalarmowało o posiadanych przez dziewczynkę mocach terrańską Konfederację, która szybko wciągnęła ją do nowo powstałego programu szkolenia duchów. Sarah uzyskała niespotykane dotąd wyniki podczas testów oceniających zdolności psioniczne, w wyniku czego konieczne była całkowita modyfikacja punktowego systemu ewaluacji, by można było należycie określić jej moc. Odarta z resztek człowieczeństwa Kerrigan została Duchem nr 24601.
Po zakończeniu programu szkoleniowego dla duchów stała się niepowstrzymaną zabójczynią konfederackiego rządu. To właśnie zabójstwo senatora Angusa Mengska, które wykonała, zwróciło na nią uwagę jego ambitnego syna, Arcturusa. Ten z początku chciał zemścić się na Kerrigan za śmierć ojca, lecz szybko zdał sobie sprawę, że będzie ona o wiele bardziej użyteczna jako broń w walce z Konfederacją. Po uwolnieniu jej z tajnego ośrodka badawczego, usunął jej inhibitor neuronalny i użył jej przywróconych wspomnień, by skumulować słuszny gniew mający źródło w okrutnych działaniach rządu, który ją wykorzystał. W ten sposób Kerrigan i Mengsk zostali sprzymierzeńcami.
Podczas misji na Antidze Większej Kerrigan spotkała Jima Raynora, byłego szeryfa Konfederacji, który ledwo co został zrekrutowany przez Synów Korhalu. Nie pochwalał on jej morderczych związków z Konfederacją, lecz konflikt między nimi szybko przerodził się we wzajemny szacunek, podziw, a nawet… coś więcej. Kerrigan i Raynor wykonali razem kilka tajnych misji, zanim rewolucyjny ruch Mengska doprowadził ich na Tarsonis. Nawet zobojętniała Kerrigan była w szoku, gdy dowiedziała się, co Arcturus zamierzał uczynić ze stołecznym światem Konfederacji: rozmieszczenie emiterów psionicznych, by zwabić zergi na jedną z najgęściej zaludnionych planet w sektorze. Oznaczałoby to śmierć praktycznie całego życia na Tarsonis. Sarah wyraziła swój sprzeciw wobec tych planów, lecz mimo to lojalnie rozpoczęła wykonywać misję ochrony skupisk ulów przed nowym i tajemniczym obcym wrogiem – protosami. Mengsk wykorzystał tę lojalność pozostawiając Kerrigan na pewną śmierć na Tarsonis, kiedy jej misja została zakończona. Nie mógł ryzykować, by tak potężne narzędzie zniszczenia, jakim była Sarah, zyskało swobodę działania w cieniu jego nowego rządu. Poza tym nie mógł oprzeć się pokusie, by wykorzystać sytuację do zemszczenia się na zabójczyni swego ojca. Ta zdrada rozwścieczyła Raynora, który zrezygnował z uczestnictwa w rewolucji poprzysięgając własną zemstę.
Arcturus Mengsk nie miał zielonego pojęcia, że własnie udało mu się uzbroić zergi do walki przeciwko sobie samemu.
Zergowa Nadświadomość wyczuła budzące grozę moce psioniczne Kerrigan i zapragnęła włączyć je do arsenału Roju. Wykorzystując całą ewolucyjną potęgę swych zdolności w zakresie manipulacji genetycznej, Nadświadomość przekształciła Kerrigan w niepokonaną hybrydę, doskonałe połączenie psioniki i biologicznej morderczości: narodziła się Królowa Ostrzy.
Nadświadomość chciała jednak w pełni zachować znamienity intelekt i zmysł strategiczny Kerrigan, dlatego zachowała w pewnym stopniu jej wolną wolę, co różniło ją od innych cerebratów. To właśnie ta swoboda pozwoliła ambicjom Kerrigan rosnąć i w krótkim czasie Królowa Ostrzy zdominowała równorzędnych jej cerebratów i w końcu przejęła kontrolę nad Rojem, kiedy Nadświadomość została unicestwiona.
Teraz Kerrigan prowadzi zergi w niepewną przyszłość. Starożytne proroctwa przewidziały jej nadejście. Z naczenie tych przepowiedni nie jest jasne, ale nie popełnijcie błędu: niezliczone miliardy istnień są związane z przeznaczeniem Sary Kerrigan.
